Przeciwdziałanie mobbingowi w podmiotach leczniczych – obowiązki kadry kierowniczej oraz pracowników

• Szkolenie ma na celu podniesienie kompetencji kadry kierowniczej oraz pracowników podmiotów leczniczych dotyczących rozpoznawania, zapobiegania i właściwego reagowania na zjawisko mobbingu z uwzględnieniem specyfiki środowiska ochrony zdrowia, obowiązków wynikających z Kodeksu pracy, odpowiedzialności pracodawcy oraz wymagań Państwowej Inspekcji Pracy.
• Szkolenie uwzględnia zmianę przepisów wynikających z ustawy z dnia 19.06.2026, która nakłada dodatkowe obowiązki przeciwdziałania zjawisku mobbingu. Prowadzone będzie na przykładach z praktyki podmiotów leczniczych.

Po ukończeniu szkolenia uczestnik będzie:

• znał obowiązki pracodawcy wynikające z art. 94³ Kodeksu pracy, odpowiedzialność ordynatorów, kierowników oddziałów, pielęgniarek oddziałowych oraz kadry zarządzającej,
• potrafił rozpoznać zachowania mogące stanowić mobbing,
• umiał odróżniać mobbing od konfliktów wynikających z organizacji pracy, presji związanej z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, dyskryminacji oraz molestowania,
• znał odpowiedzialność osób kierujących personelem medycznym i niemedycznym,
• potrafił właściwie przyjąć zgłoszenie dotyczące mobbingu,
• znał zasady prowadzenia działań wyjaśniających z poszanowaniem poufności i praw wszystkich stron,
• wiedział jak ograniczać ryzyko występowania mobbingu w podmiocie leczniczym,
• rozumiał wpływ kultury organizacyjnej na bezpieczeństwo pracowników oraz jakość opieki nad pacjentem.

Moduł I.

1. Podstawy prawne przeciwdziałania mobbingowi w podmiotach leczniczych:
2. obowiązki pracodawcy wynikające z Kodeksu pracy,
3. definicja mobbingu,
4. odpowiedzialność podmiotu leczniczego jako pracodawcy,
5. odpowiedzialność ordynatorów, kierowników oddziałów, pielęgniarek oddziałowych oraz kadry zarządzającej,
6. najnowsze orzecznictwo sądowe,
7. czego podczas kontroli oczekuje Państwowa Inspekcja Pracy?
8. znaczenie polityki antymobbingowej dla bezpieczeństwa organizacji.
   1. Ćwiczenie: Analiza krótkich przykładów z pracy szpitala i przychodni – czy przedstawiona sytuacja może stanowić mobbing?

Moduł II.

1. Rozpoznawanie mobbingu w środowisku ochrony zdrowia.
2. Najczęstsze zachowania występujące w podmiotach leczniczych:
3. publiczne podważanie kompetencji lekarza, pielęgniarki lub innego pracownika,
4. izolowanie od informacji dotyczących organizacji pracy,
5. pomijanie przy przekazywaniu informacji o pacjentach lub grafikach,
6. nierówne traktowanie personelu,
7. przydzielanie zadań poniżej lub powyżej kompetencji w celu poniżenia pracownika,
8. nieuzasadnione odbieranie obowiązków,
9. nadużywanie relacji zależności służbowej,
10. wywieranie długotrwałej presji psychicznej,
11. zachowania wynikające z hierarchicznej struktury organizacyjnej.
    1. Omówienie różnic pomiędzy:
12. mobbingiem,
13. konfliktem interpersonalnym,
14. stresem zawodowym,
15. dyskryminacją,
16. molestowaniem,
17. uzasadnionym nadzorem i oceną pracy personelu.
    1. Ćwiczenie: Studium przypadku dotyczące pracy oddziału szpitalnego.

Moduł III.

1. Obowiązki kierownika po otrzymaniu zgłoszenia.
2. Pierwsza reakcja przełożonego.
3. Jak:
4. prowadzić rozmowę z pracownikiem?
5. zachować bezstronność?
6. zabezpieczyć materiał dowodowy?
7. chronić poufność postępowania?
8. ograniczyć eskalację konfliktu?
9. współpracować z komisją antymobbingową?
10. dokumentować podejmowane działania?
11. minimalizować ryzyko odpowiedzialności pracodawcy?
    1. Najczęstsze błędy kierowników.
    2. Odpowiedzialność za brak reakcji.
    3. Ćwiczenie: Symulacja rozmowy z pracownikiem zgłaszającym mobbing.

Moduł IV.

1. Profilaktyka i budowanie bezpiecznego środowiska pracy.
2. Tworzenie kultury organizacyjnej sprzyjającej współpracy i bezpieczeństwu psychicznemu.
3. Rola:
4. dyrekcji,
5. ordynatorów,
6. pielęgniarek oddziałowych,
7. działu kadr,
8. personelu medycznego i niemedycznego.
   1. Elementy skutecznej polityki antymobbingowej:
9. procedura zgłoszeń,
10. komisja antymobbingowa,
11. działania edukacyjne,
12. monitoring atmosfery pracy,
13. komunikacja wewnętrzna,
14. ochrona osób zgłaszających,
15. działania naprawcze po zakończeniu postępowania.
    1. Dobre praktyki rekomendowane przez Państwową Inspekcję Pracy.
    2. Wpływ atmosfery pracy na jakość udzielanych świadczeń zdrowotnych, bezpieczeństwo pacjentów oraz retencję personelu.
    3. Ćwiczenie: Opracowanie działań profilaktycznych dla własnego podmiotu leczniczego.

• Dyrektorzy i zastępcy dyrektorów podmiotów leczniczych.
• Kierownicy oddziałów, klinik, poradni oraz komórek organizacyjnych.
• Ordynatorzy, pielęgniarki oddziałowe i koordynujące.
• Lekarze pełniący funkcje kierownicze.
• Kierownicy działów administracyjnych w podmiotach leczniczych.
• Pracownicy działów kadr i HR w podmiotach leczniczych.
• Pracownicy podmiotów leczniczych, w tym personel medyczny i niemedyczny.
• Osoby odpowiedzialne za jakość, compliance oraz zarządzanie ryzykiem w podmiotach leczniczych.

Absolwent Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, magister socjologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, absolwent Politechniki Gdańskiej kierunku Zarządzania Zasobami Ludzkimi. Socjolog i trener z wykształcenia. Jego pasją jest rozpoznawanie potrzeb i skuteczne pozyskiwanie i obsługa klienta. Zwraca szczególną uwagę na nieefektywne formy organizacji. W ciągu 25 lat aktywności zawodowej, od ponad 15 lat zajmuje się prowadzeniem szkoleń. Dzięki temu wiedza i nabyte kompetencje pozwalają na praktyczne wprowadzanie dobrych praktyk. Szkoli i pomaga opracować strategie rozwoju w firmach w tym w branży medycznej.